Bir Güzel Mpx200 Hatırası

Sabah uyandığımda rutin hareketlerden biri benim için emektar telefonum MPX200 ün kapağını açıp çağrı/mesaj kontrol etmek… Mpx200 aslında kapaklı bir telefon. Fakat benim emektar öyle bir halde ki, dış ekran, iç ekran koordinasyonu, ekran ışıkları, tuşlar giderek işlevini yitirmeye başladı.

Sanırım 2 sene önceydi, arkadaşlarımın, telefonu kurcalayanların kapağı açıp kapatıp, çıkan ses ne güzelmiş diyerek kapağı bozuşu… Sonrasında dışkapağın ışığının gözlerini kapatışı geldi. Şanslıydım ki, ekrandakiler gitmemişti. Görmem zor olsada görebiliyordum. Şu aralar, buda tehlikede gözüküyor. Arada sırada kayboluyor, şuursuzca bakakalıyorum birşeyler görebilmek için. Ama nafile.

Daha sonra telefonu düşürmemden kaynaklı olduğunu düşündüğüm hoperlörün bozulması geldi. Telefonun hoperlöründen ses gelmiyordu artık. Ekrana bastırdığım zaman azda olsa bir ses alabiliyordum karşı taraftan. Ve bu ekrana bastırma, ekranı bozmamla sonuçlandı. Zaman zaman bu ses sorununu, handsfreeyi açarak çözdüğümde oldu. Ama nereye kadar?

Yakın zamanda iç ekrandaki ışık seviyesi iyice azaldı, orasına burasına bastırıp ışığın yanmasını sağlıyorum halen, bazen bu işlem görüntünün dağılmasına ters çıkmasına falan sebep oluyor.

Mpx te mesajlar birikiyor, 100lerce 1000lerce mesaj oluyordu inboxımda. Toplu mesajı silmeye çalıştığımda telefon kitleniyor Pili çıkartıp tekrar takıyordum. Açtığımda mesajlar olduğu yerdeydi… Sanırım son 3 seferdir, format atarak telefonu temiz hale getiriyorum.

2005 ten bu yana 4. senesini yaşıyor MPX200′üm. Dış ekrandan sonra, iç-ana ekranda hayata gözlerini yumma seviyesine geldi. Artık rüyalarıma aksakallı dede girip, hazırlıklı olmalısın diyor. Tedbirini al, yedeğini al diyor. Her ne kadar telefon hiçbir şekilde açılmadığı zamanlarda, pile temas eden metal çubukları birbirine değdirip (ters kontak gibi ) , buzlukta 5 dakika bekletip ona yeniden can versemde, aksakallı dede haklı.

Yeri geldi, lisede sınıfta büyük bir hayran kitlesi oluşmuştu telefonumun. Derslerde arkadaşlarım MPXten Worms oynar, müzik dinlerdi. Gaytest isimli programla telefonun gay tespiti yaptığına bile inandırmıştım arkadaşlarımı.  Millet telefonda ilk kez orjinal Windows Messenger, Internet Explorer, Media Player görmüşlerdi. Bir devrimdi onlar için. Benim içinde öyle tabii ki…

Bu yazıyı sana adıyorum ey MPX’im… Bana bu zamana kadar yaşattığın onca güzel şey için teşekkür ederim sana. Az biraz daha dayan, Selim Topaloğlu Tarafından Uzun Süre Kullanılan Eşyalar Müzesinde sana en güzel yeri ayıracağım…