ÅžiÅŸli de çalışıyorum… Her sabah 129 - Altunizade Mecidiyeköy ile, mecidiyeköy otobüs durağına geliyorum. Daha sonra yine cadde üstündeki duraÄŸa yürüyüp, Osmanbey yönüne giden her hangi bir otobüse biniyorum. Klimalı olması tercih sebebidir.

2 ay kadar oldu iÅŸe baÅŸlayalı… Bu 2 aylık süre içerisinde 5 kere, artık yüzünü unutmadığım bir adam otobüste kavga çıkartıyor. Ä°lk seferde adama hak vermiÅŸtim. Ä°ÅŸte halkın sesi! Yürü be dayıcım demiÅŸtim içimden. Ama adam abarttı, her şöförle kavga ediyor. Hat aynı, adam aynı Şöför deÄŸiÅŸik. Ama adam ayırt etmiyor.

Otobüs durağı tam ışıkların olduÄŸu yerde. Tam yeÅŸil yanıyor. Bir ton insan otobüse binmeye çalışıyor. Şöför bekliyor tabi, otobüs tam kalkacak, kırmızı yanıyor. Böyle böyle 2-3 yeÅŸil kırmızı seansı yaşıyoruz. Adam 1 ay önce şöförle tartıştı. 1 hafta sonra baÅŸka bir şöför…

Daha kaç ışık bekleyeceğiz ya!

Arada sırada kendine birkaç destekçi, şakşakçı bulup şöförü alt ediyor tabiki Ama adamın her seferinde bunu yapması benimde canımı sıkmaya başladı Sabah sabah, otobüs uykusunu seven bir insan olarak böyle tartışmalarla uykumun bölünmesini istemiyorum kardeşim!

Sen böyle beklersen yolcu, sabaha kadar biz burdayız yauw!

En son tartışma bugün gerçekleÅŸti… Ve biraz hararetliydi. Şöför sanane kardeÅŸim! diye cevap verince olan oldu. Adam şöförün üstüne yürüdü falan filan. Ben tabi, yauw abiler durun ben ineyim 2 durak kaldı, sonra ne bok yerseniz yiyin diye geçiriyorum aklımdan.